Στα συμβüλαια εργασßας υπÜρχει η νομικÞ θεωρßα του ‘εξαναγκασμοý σε παραßτηση’ (constructive dismissal). Ο üρος «εξαναγκασμüς σε παραßτηση» , αποτελεß δημιοýργημα του αγγλικοý δικαßου και εφαρμüζεται και στη Κýπρο στο πεδßο του ιδιωτικοý δικαßου.

Ουσιþδης προûπüθεση για επιτυχßα εßναι η απüδειξη απü τον εργοδοτοýμενο üτι ο εργοδüτης διÝρρηξε ουσιωδþς τη σýμβαση εργοδüτησης. Με Üλλα λüγια προÝβη σε τÝτοια ενÝργεια Þ παρÜλειψη η οποßα δεικνýει üτι ο εργοδüτης θεωρεß τον εαυτü του αποδεσμευμÝνο απü Ýνα Þ περισσüτερους ουσιþδους üρους του συμβολαßου εργοδüτησης.

¼πως αναφÝρεται σε γνωστü  αγγλικü σýγγραμμα (Smith & Hogan, Industrial Law, 6η Ýκδοση ) :

«Constructive dismissal occurs were, although it is the employee who appears to terminate the employment by walking out, it can be said that the real reason for termination was in some way the prior conduct of the employer; it is necessary to avoid the employer being able to force the employee to leave his employment and then say that the employee in fact resigned and so was not dismissed. When it is established, it means that for statutory purposes the contract is terminated by the employer and so, for example, there is no continuing obligation on the employee to exhaust established grievance procedures – he may simply leave and make an immediate claim for unfair dismissal by the employer. It must be remembered, however, that a constructive dismissal is not necessarily unfair and so a tribunal, even if it finds in the employee’s favour on constructive dismissal, must still go on to consider fairness in the ordinary way; in many cases there will be little argument on this and the dismissal will, in the nature of things, be unfair, but this is not automatically so and there may be cases where, even though the employee had technically the right to walk out, the employer may be able to show that it was fair to act as he did…If the employer is guilty of conduct which is a significant breach going to the root of the contract of employment, or which shows that the employer no longer intends to be bound by one or more of the essential terms of the contract, then the employee is entitled to treat himself as discharged from any further performance. If he does so, then he terminates the contract by reason of the employer’s conduct. He is constructively dismissed. The employee is entitled in those circumstances to leave at the instant without giving any notice at all or, alternatively, he may give notice and say that he is leaving at the end of the notice. But the conduct must in either case be sufficiently serious to entitle him to leave at once».

Στην υπüθεση Louis Tourist Agency 21/192 το Ανþτατο ΔικαστÞριο ανÝφερε:

«Απεμπüληση δικαιþματος (waiver) μπορεß να τεκμηριωθεß απü τη συμπεριφορÜ του δικαιοýχου μüνο εφüσον αυτÞ υποδηλþνει αναμφισβÞτητα (unequivocally) εγκατÜλειψη δικαιþματος. Εßναι δýσκολο εÜν üχι αδýνατο να προσδιοριστεß η μεμπτÞ διαγωγÞ του εργοδüτη στο πλαßσιο του Üρθρου 7(1). ΠρÝπει üμως η διαγωγÞ αυτÞ να εßναι εξ αντικειμÝνου τÝτοιας μορφÞς και χαρακτÞρα που να κλονßζει το θεμÝλιο της σχÝσης εργοδüτη-εργοδοτουμÝνου εßτε λüγω διÜρρηξης θεμελιωδþν üρων της σýμβασης εργασßας Þ στην επßδειξη εκ μÝρους του εργοδüτη διαγωγÞς ασυμβßβαστης με το παραδεκτü πλαßσιο σχÝσεων εργοδüτη – εργοδοτουμÝνου. Η πρüσαψη ανυπüστατων κατηγοριþν εκ μÝρους του εργοδüτη για τη διÜπραξη εγκλÞματος και η απειλÞ για διαπüμπευση του εργοδοτουμÝνου συνιστÜ απαρÜδεκτη διαγωγÞ του εργοδüτη που δεν μπορεß να αναμÝνεται να γßνει ανεκτÞ απü τον εργοδοτοýμενο.»

Για παρÜδειγμα εÜν Ýνας εργοδüτης κατηγορÞσει Üδικα και χωρßς στοιχεßα Ýνα υπÜλληλο του üτι εßναι Ýνοχος κλοπÞς αυτü μπορεß να συνιστÜ εξαναγκασμü σε παραßτηση που δßδει στον εργοδοτοýμενο το δικαßωμα να τερματßσει τη σýμβαση και να ζητÞσει αποζημιþσεις. Εßναι σημαντικü να τονιστεß üτι ο εργοδοτοýμενος θα πρÝπει να αντιδρÜσει Üμεσα καταγγÝλλοντας τη σýμβαση φεýγοντας απü την εργασßα Þ δßδοντας προειδοποßηση üτι αποχωρεß σε συγκεκριμÝνη ημερομηνßα.

Σε üτι αφορÜ τη χρονικÞ διÜρκεια που Ýχει στη διÜθεση του ο εργοδοτοýμενος για να αποφασßσει κατÜ πüσο θα θεωρÞσει τη διαγωγÞ του εργοδüτη του ως καταγγελßα της σýμβασης εργασßας, καθοδηγητικÞ εßναι η αγγλικÞ υπüθεση W.E Cox Toner (International) Ltd v. Crook (1981) 1 CR 823 üπου στη σελßδα 831 αναφÝρονται τα εξÞς: «To stay at work for a period of one month to look around starting from the initial breach of the contract might well not have been fatal: but to work for a further month, six months having elapsed, seems to be inconsistent with saying that he had not affirmed the contract.»